De Sint Servatius legende:
Fragment:
| Doen
die ongherechte
Die waren des viants knechte, Des waren woerden in eyn, Der enghel sinte Seruaes erscheyn. Hij geboet den heilighen manne Dat hi voer van danne All daer hij noch is, te Triecht, In eynen dall scoen ende liecht, Effen ende wael ghedaen, Daer twee water tsamen gaen, Eyn groot ende eyn cleyne Claer, schoen ende reyne: Dats die Jeker ende die Mase. Beide te korne ende te grase Es die stadt wale gheleghen, Ende te schepen in voele weghen; In visschen ende in ghewilden Ende in goeden ghevylden Der bester coren eerden Die ye mochte ghewerden. Des steyt die stat te maten Aen eynre ghemeynre straten Van Inghelant in Ongheren Voer Colne ende voer Tongheren; Ende alsoe die ghelijkck Van Sassen in Vrancrijck, Ende mit scepe die des pleghen, Te Denemerken ende te Norweghen. Die weghe versamenen sich all dae Des is die stadt daer nae Gheheiten Traiectum. Daer sande God Servacium. |